Το προηγούμενο έτος ανέδειξε για ακόμη μία φορά πόσο ευάλωτες είναι οι παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες σε απειλές κατά της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, οι οποίες επηρεάζουν σοβαρά τα πλοία, τα πληρώματα, τα φορτία, το εμπόριο, τις υποδομές και τα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Οι κίνδυνοι αυτοί αποτελούν ένα διαρκές πρόβλημα στη θάλασσα, τόσο σε περιόδους ειρήνης όσο και, ιδιαίτερα, σε περιόδους πολέμου, και περιλαμβάνουν από πειρατεία και ένοπλες ληστείες έως τρομοκρατία και στρατιωτικές επιθέσεις.
Οι ναυτικοί, που είναι άμαχοι και επιτελούν το έργο τους εξασφαλίζοντας τη ροή του παγκόσμιου εμπορίου, έρχονται όλο και συχνότερα αντιμέτωποι με καταστάσεις που απειλούν τη ζωή τους σε ορισμένες περιοχές του κόσμου.
Επιπλέον, η ναυτιλία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο ως μέσο άσκησης οικονομικής και εμπορικής πίεσης. Πολλές σταθερές, όπως η απελευθέρωση των αγορών και το ελεύθερο εμπόριο, δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένες. Ωστόσο, η ναυτιλία δεν πρέπει να αποτελεί «παράπλευρη απώλεια» εν μέσω εμπορικών εντάσεων.
Απαιτείται συλλογική και συντονισμένη προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας:
Η προστασία της ναυτιλίας, ως στρατηγικού εταίρου οικονομιών και κοινωνιών, αποτελεί συλλογική παγκόσμια ευθύνη.